POLSKIE KONSTRUKCJE LOTNICZE 1971-2020 TOM VII

W szóstym tomie Polskich Konstrukcji Lotniczych przedstawiono wkład Polaków w rozwój techniki lotniczej w latach 1955–1970. Kolejny, siódmy tom opisuje dorobek w dziedzinie samolotów, śmigłowców i szybowców w latach 1971–2020. Okres ten obejmuje rozwój polskiego lotnictwa w latach siedemdziesiątych, po próbie jego ograniczenia pod koniec lat sześćdziesiątych.

Lata 1971–1990 to czas dominacji produkcji licencyjnej na potrzeby Związku Sowieckiego, ale również okres powstania wielu rodzimych konstrukcji samolotów i szybowców, produkowanych seryjnie i eksportowanych do licznych krajów. Kolejny etap to kryzys początku lat dziewięćdziesiątych, transformacja ustrojowa, przejęcie wytwórni przez koncerny zagraniczne oraz dynamiczny rozwój produkcji samolotów ultralekkich.

W tomie zamieszczono informacje o samolotach, śmigłowcach, szybowcach oraz motoszybowcach, a spośród samolotów ultralekkich przedstawiono przede wszystkim konstrukcje produkowane seryjnie. Nie opisano natomiast motolotni, lotni ani statków bezzałogowych.

Omówione konstrukcje obejmują m.in.: Instytut Lotnictwa, PZL WSK-Okęcie, PZL WSK-Mielec, WSK PZL-Świdnik, konstrukcje E. Margańskiego, A. Frydrychewicza, J. Janowskiego, Aero AT – Samoloty Antoniewskiego, Konsuprod, Aerotec DEKO M. Dębskiego, samoloty amatorskie oraz SZD.

Publikacja zawiera około 600 fotografii oraz 400 rysunków i planów. Dodatkowo dostępna jest osobna książka prezentująca malowania statków powietrznych opisanych w tomie VII.